27 mrt

Verlaagd BTW tarief is ondoelmatig en verstoort concurrentiepositie

Het voordeel van BTW korting komt in de praktijk te liggen bij de mensen met de meeste koopkracht. Die geven veel meer uit aan goedkoop eten, luxer eten en uit eten, allemaal producten met nu 9%.

Door de belasting te verhogen van 9% naar 21%, met plus 12%, en de inkomsten gelijkelijk aan iedereen uit te keren, komt er juist MEER geld bij mensen met de kleine beurs. Dit geldt ook voor verhoging boven 21%, accijnzen et cetera.

Met andere woorden, door dit mechanisme goed te begrijpen, kunnen we werken aan bestaanszekerheid, rechtvaardigheid en duurzaamheid en invoering van dit leefgeld/basistoelage/basisinkomen.

In de hele wereld zie ik nu het tegenovergestelde, door de ratrace naar lage prijzen zonder basisinkomen, grijpen de kleine beurzen naar actie, terwijl de draagkrachtigen er de vruchten van plukken. Populisme en neo-liberalen die samen spannen tegen de middenklasse.

Huub van Schaijik

 

 

04 mrt

Chatgpt herschreef mijn voorstel voor een #basisinkomen

Voorstel: Van Uitkering naar Basisinkomen

Inleiding

Het huidige sociale zekerheidsstelsel is complex en bureaucratisch. Dit voorstel pleit voor een hervorming waarbij een onvoorwaardelijk basisinkomen (OBi) wordt ingevoerd. Dit basisinkomen biedt financiële zekerheid aan alle burgers en stimuleert economische participatie.

Doelstelling

De kern van het voorstel is een onvoorwaardelijk basisinkomen (OBi) voor alle inwoners ter hoogte van 60% van het mediane inkomen. Op basis van cijfers uit 2011 komt dit neer op een bedrag van €1.435 per maand per volwassene. Voor minderjarigen wordt een jeugdbasisinkomen (JBi) vastgesteld, oplopend naarmate de leeftijd vordert.

Stappenplan

Stap 1: Het Intermediair Basisinkomen (IBi)

  • Alle bijstands-, WW-, ziekte- en ouderdomsuitkeringen worden onvoorwaardelijk tot het niveau van het basisinkomen.
  • Loonstrookjes worden aangepast, waarbij het basisinkomen apart wordt vermeld en werkgevers minder uit eigen zak betalen.
  • BTW-verhoging naar 11-27% ter compensatie.

Stap 2: Het Aanvullend Basisinkomen (ABi)

  • Iedereen die geen inkomsten heeft, ontvangt een basisinkomen.
  • Huidige uitkeringen zoals bijstand, WW en WIA worden vervangen door het ABi.
  • Kinderbijslag en studiefinanciering worden afgeschaft en vervangen door het JBi.
  • BTW-verhoging naar 17-30% ter financiering.

Stap 3: Teruggave Basisinkomen (TBi)

  • Bij hoge inkomens en vermogens wordt een terugbetalingsregeling ingevoerd.
  • Er wordt een progressieve belasting op erfenissen en beleggingen ingesteld.
  • BTW-verhoging naar 24-30%.

Stap 4: Hervorming Belastingstelsel

  • Afschaffing van inkomstenbelasting.
  • Vennootschapsbelasting wordt verhoogd.
  • Afschaffing van hypotheekrenteaftrek en belastingaftrekposten.
  • Een vlakke belasting van 25% op vermogens wordt ingevoerd.
  • BTW-tarief stijgt tot 30%.

Stap 5: Volledig Onvoorwaardelijk Basisinkomen (OBi)

  • Alle bestaande inkomensondersteunende regelingen worden vervangen door het OBi.
  • De arbeidsmarkt wordt flexibeler, met meer ruimte voor deeltijdwerk en ondernemerschap.

Mogelijke Hindernissen en Oplossingen

  • Migratievraagstuk: Een basisinkomen kan migratiestromen beïnvloeden. Dit kan worden gereguleerd door een verblijfsduurcriterium en taalvaardigheidseisen.
  • Internationale Afstemming: Het systeem werkt optimaal als andere landen soortgelijke maatregelen nemen.

Conclusie

Dit voorstel beoogt een fundamentele hervorming van de verzorgingsstaat. Het basisinkomen zorgt voor een rechtvaardiger verdeling van welvaart en bevordert economische participatie zonder de bureaucratie van het huidige sociale zekerheidsstelsel. De financiering gebeurt via een verschuiving van belastingdruk en een hervorming van het belastingstelsel. Door stapsgewijze invoering kan de overgang soepel verlopen en kunnen effecten goed worden gemonitord.

29 okt

En plots, daar was het basisinkomen

Oké, het bedrag komt nog niet helemaal in de buurt, en het heet allemaal een beetje anders, maar de principiële horde is de afgelopen maanden ongemerkt genomen. De 190 euro die ieder huishouden in november en in december via de elektriciteitsrekening krijgt is in feite een basisinkomen. Net als de ‘teruggave energiebelasting’, dat andere bedrag dat iedereen cadeau krijgt via de energierekening (dit jaar 785 euro). Je hoeft er niet voor te werken en het is onafhankelijk van inkomen of vermogen: een basisinkomen dus. De enige voorwaarde is het hebben van een elektriciteitsaansluiting, daarom wordt er nog een oplossing gezocht voor huishoudens met collectieve meters.

Hebben de voorstanders van een basisinkomen de vlag al uitgehangen? Ik vermoed van niet. Sterker nog, van links tot rechts klinkt kritiek op deze generieke manier van geld verstrekken. Terecht?

Het aardige van het plotsklapse mini-basisinkomen is dat het de schijnwerper zet op een paar fundamentele vragen. Om te beginnen: voor wie is de overheid? Voor ons allemaal, of vooral voor degenen die het moeilijk hebben? Afgaande op de commentaren is de keuze helder: voor degenen die het moeilijk hebben natuurlijk. Sterkste schouders, zwaarste lasten, toch? Wie het geld niet nodig heeft, laat dat deze dagen dan ook stevig weten, soms vergezeld van een oproep aan nooddruftigen of hun helpers om zich te melden.

De vraag ‘voor wie is de overheid’ speelt trouwens ook bij een ander voornemen van het kabinet: de gratis kinderopvang. Ouders hoeven vanaf 2025 nog maar vier procent van de kosten te betalen, de rest is voor rekening van de overheid. Aangezien de ouderbijdrage op dit moment naar inkomen is, gaan de hoogste inkomens er straks het meest op vooruit.

Asociaal? Zonde van het gemeenschapsgeld?

Nee hoor. En ook de generieke energiecompensatie, het mini-basisinkomen, hoeft dat niet te zijn. Want uit heel veel onderzoek weten we: wie de publieke zaak liefheeft, moet ervoor zorgen dat iedereen regelmatig de geneugten ervan ervaart. Dus ja, ook de rijken, en zeker de middeninkomens. Dat zorgt voor draagvlak voor de verzorgingsstaat én voor draagvlak voor belastingheffing. Kinderopvang wordt straks een basisvoorziening, zoals het onderwijs. Voor de samenleving zijn kinderen best belangrijk, en het is niet per se logisch dat mensen met jonge kinderen honderden euro’s per maand minder te besteden hebben dan mensen zonder jonge kinderen. Zelfs niet als het om rijke mensen gaat.

Belastingen moet je als overheid wel durven heffen, ook op winst
Maar er is wel één voorwaarde, en die voorwaarde heet belastingen. Want het moet allemaal wel betaald, en op een eerlijke manier. Zodat de overheid er voor iedereen is én de rijkste schouders de zwaarste lasten dragen. Die belastingen moet je dan als overheid natuurlijk wel durven heffen. Op inkomen, maar ook op winst en vermogen. Al was het maar omdat daar meer mee wordt verdiend dan met arbeid.

En dat gaat niet helemaal goed. De belastingopbrengsten die het kabinet voor 2023 verwacht zijn een mooie illustratie. De belastingen en premies op arbeid leveren volgend jaar naar verwachting 147,5 miljard op, de winstbelasting 38,6 miljard en de belastingen op vermogen 14,8 miljard.

Daar, en niet bij die twee keer 190 euro of bij de gratis kinderopvang zit de pijn.

Over winst gesproken. Vorige week werd bekend dat het Eindhovense ASML, maker van chipmachines, afgelopen kwartaal 1,7 miljard winst maakte. Omgerekend ruim 53.000 euro per werknemer, in drie maanden tijd. Daarmee zijn we bij de andere fundamentele vraag waar het mini-basisinkomen de schijnwerper op zet: als de grootste winsten in deze tijd gemaakt worden door bedrijven waar naar verhouding weinig mensen werken, en er tegelijkertijd relatief veel mensen nodig zijn op plekken waar weinig winst te maken is, wordt het dan niet tijd om een deel van die winst te verdelen over iedereen? Niet met het doel om ervan te kunnen leven maar om rijkdom te delen. Noem het een burgerinkomen. Of liever het geld niet individueel uitdelen maar besteden aan publieke voorzieningen, zoals de kinderopvang?

Met het uitdelen heeft de regering in ieder geval al een begin gemaakt, nu het ophalen nog.

Mirjam de Rijk  26 oktober 2022 – verschenen in De Groene nr. 43

26 mrt

BROLTAX is een belasting met een duidelijke ecologische én ethische basis.

Belasting is in wezen een vorm van geïnstitutionaliseerde solidariteit die zoals zo veel andere institutie gedegenereerd is, vervreemd van zijn eigen zin.

Belasting is bijdrage voor het geheel, een correctie op de spontane zelfzucht.  Belastingontduiking, fraude en een ingenieus maar discutabel systeem van belastingvermindering maken van de fiscaliteit iets gigantisch ingewikkeld én oneerlijk waarbij de kern van de zaak verloren gaat: de zorg voor het geheel, het common, de commons.

Als multinationals amper belasting betalen -of dichterbij -vervuilende wagens fiscaal aftrekbaar zijn, wat is dit dan voor belastingsysteem? Brandstof voor een economie die verziekt is in plaats van haar eigen mooie betekenis van staatshuishoudkunde waar te maken. Solidariteit in het verzorgen van ‘het geheel’, haaks dus op het misbruiken en zelfs promoten van ons allen ingebakken egoïsme.

Het neoliberaal economisch denken is niet meer gestoeld op ons terecht onderkend egoïsme maar op het misbruik en promoten ervan: de retoriek van de reclame, de voortdurende aanslagen op de menselijke waardigheid à la ‘mevrouw, u kunt veel goedkoper bellen…; weet u dat u te veel betaalt bij die of die provider… neem best een verzekering voor uw I-phone want als er na een jaar iets klein misloopt kan u hem best kapot gooien want dan krijgt u gewoon een nieuwe…’

Wat een dagelijkse portie witte-boord-criminaliteit!

Zelfs als de meeste mensen niet zouden deugen (een stelling die Rutger Bregman zozeer wil weerleggen), zelfs als Bregman ongelijk zou hebben, dan nog is het onaanvaardbaar dat het gegeven menselijk (overlevings)egoïsme zou worden versterkt door brol.

“Ik ben leven dat wil leven te midden van leven dat wil leven…” schreef Albert Schweitzer.

Hierin ligt de tragiek vervat van onze soort (te midden van andere) op onze planeet.
Anders dan ‘struggle for life’ getuigt deze prachtzin van een liefdevol gewaarzijn van het leed op aarde, van onze onmacht, onze kwetsbaarheid.

Wat is brol?

BROL is inderdaad geen standaardtaal maar een typisch Belgisch woord, dat zowel in het Nederlands als in het Frans bestaat! In Nederland zou je zeggen: troep of rotzooi.

Brol moet belast want het is ballast , het belast mens én milieu!

Het is een gepast verzamelwoord want het omvat rotzooi, rommel en betreft specifiek minderwaardige of zelfs waardeloze spullen die willens nillens de hoofdmoot zijn van onze opgedreven consumptie. Spullen worden met opzet slecht en onduurzaam gemaakt , simpelweg voor het gouden kalf; het is de kanker die een economie doet groeien ipv draaien. Een doordachte subsistentie-economie (Vandana Shiva) zou dit duidelijk ontmaskeren.

‘Du BROL’ slaat ook (en die betekenis is sterker in het Franse gebruik van het woord) op  onzorgvuldig en overbodig taalgebruik, nutteloze regeltjes en richtlijnen gecreëerd door de overheid/de ambtenarij en zijn dik betaalde instanties .

Het tegendeel gaat in de richting van het Japanse Wabi Sabi of van de stilistiek van de duurzame eenvoud van de Quakers…

Wat is broltax?

Broltax is een belasting op brol: op alle productie van wat manifest slecht of vervuilend is voor mens én milieu.

Gradueel zou men kunnen oplijsten welke menselijke scheppingen of producten in welke mate het geheel dienen en  al of niet ‘edel’ zijn.
Duurzaamheid, gezondheid, efficiëntie, optimaal gebruik van de materie en de beschikbare energie zijn aspecten die objectief in kaart kunnen gebracht worden.
De aspecten ‘nuttigheid’ en ‘zingeving’ zijn echter niet los te koppelen van een levensfilosofie en ‘esthetiek’ zorgt dan weer voor de speelse, vrije vleugels waardoor het productiesysteem nooit in kilte mag verstarren.

Het communisme en het liberalisme zouden dan uitgezuiverd complementair kunnen worden.

Er zou minder maar beter zijn en de mensen zouden gerespecteerd worden. Wat betekent het als in een democratie wél uw zogenaamde vrijheid wordt gerespecteerd maar niet uw waardigheid ?  Mensen zouden kunnen groeien in plaats van af te stompen als burgers van wie de taal steeds minder waarachtig is omdat zij ‘levensnoodzakelijk hypocriet’ is.

Eerst broltax en dan zullen we nog eens babbelen of milieutopjes organiseren !

Slecht en goed zijn natuurlijk ethische categorieën maar misschien kunnen we in de lijn van het Weltethos van Hans Küng tot een uitzuivering komen van wat ethisch zo essentieel is dat het eenvoudig en universeel ontegensprekelijk is.
Voelt iedereen niet ergens in zijn diepste diepte (waarvoor de consumptiemaatschappij al zo lang alles in het werk stelt om mensen precies daarvan af te houden) wat goed is, wat echt deugd doet en vooral wat niet?

Elk klein kind kan inzien dat er op het gebied van arbeid iets definitief veranderd is door industrialisatie, technologie en digitalisering. Iedereen weet dat ‘job-creatie’ een absurd begrip is en nochtans worden we er mee platgeslagen.

Zinloze, valse begrippen zouden moeten geweerd uit de politiek. Ook dat is BROL. Het gaat daar immers niet over creatie van werk (Wie heeft er rustig tijd om onze bejaarden op toilet te zetten in plaats van ze vlug letterlijk te pamperen?) maar enkel over creatie van koopkracht!

Wij zijn niet zo welvarend als we denken!  Wij zijn zogenaamd welvarend omdat wij ons eigen ecosysteem en onze eigen waardigheid naar de vaantjes helpen.

En het systeem zit pot-vast. We zijn eraan gewoon geworden inconsequent te moeten handelen om te overleven. Wat een hypocrisie! Wat een failliet van onze beschaving, niet alleen van onze politiek, economie maar vooral ook van onze academische wereld die vanuit haar geprivilegieerde positie deze verblinde business as usual toch wel wat meer gedurfde, echte tegenwind zou mogen geven.

BASISINKOMEN JA maar GEKOPPELD AAN BROLTAX

Het basisinkomen is een heel waardevol concept en lijkt heel logisch om de bekomen welvaart beter te verdelen maar moet de prijs die wij voor onze zogenaamde welvaart betalen beter analyseren. Ons ecosysteem en onze menselijke waardigheid blijven in gevaar, meer nog, zouden nog meer kunnen bedreigd worden als dit systeem niet met een broltax zou worden gecombineerd.

Niemand zou mogen rijk worden van slecht spul.
Een basisinkomen zonder broltax zou het gevaar lopen het kapitalistisch systeem simpelweg op een hogere level voort te zetten met nog minder respect voor het milieu en voor de mensen in zwakke positie. Zij zijn immers vaak de eerste slachtoffers van mens-en-milieuonterende reclame voor mens-en-milieuonterende brol.

‘Je zou in geen beter tijdperk geboren kunnen zijn, dan dat van nu, waarin alles verloren is.’ (Simone Weil)

  • Auteur: Anne Ardui

 

 

 

 

 

10 mrt

Dat kan toch anders man m/v/x

Het is me toch wat met al dat nieuws van de afgelopen weken/maanden. De belastingdienst die toeslagfraudeurs ontmaskert en daar geheel de fout mee in gaat. De boeren die gekort moeten worden op hun stikstof en bedrijfsgrootte. Vuurwerkhandelaren die hun inkomsten mislopen. Het Coronavirus dat de economie onttroont en waarbij bedrijven werktijdverkorting moeten aanvragen met compensatie van het rijk. De uitkeringsinstantie die geld overmaakt naar mensen die niet in Nederland werken en wonen.  Studenten die geen woning kunnen betalen. Voedselbanken die overuren draaien. De rekenrente voor de pensioenfondsen die zorgt voor een rare uitkomst aan alle fronten van het pensioen (niet de AOW, dat is wat anders, nl basisinkomen).

Zelfstandigen die hun arbeidsongeschiktheidsverzekering verplicht moeten afsluiten. Minimumlonen die verhoogt moeten worden omdat mensen niet meer rond kunnen komen van dat minimum. Sociaal advocaten die zich uit de naad werken voor een hongerloontje zodat ze hun praktijk niet meer kunnen draaien. De IND die miljoenen uitkeert aan asielzoekers omdat ze geen vaste krachten voor de lange termijn kunnen houden vanwege bezuinigingen. Orkesten en toneelgezelschappen die worden ontbonden omdat het geld van de subsidie ontbreekt om hun artiesten te betalen. Zorgverleners die parttime willen werken maar daar geen inkomen van kunnen krijgen om te leven. Zo ook de leerkrachten die voor hun dagelijkst bestaan veel te veel werken en daar niet goed voor betaald worden.

Bedrijven die zich verrijken aan subsidies voor groene stroom en de argeloze huisbezitter die op kosten wordt gejaagd door van het gas af te moeten. Multinationals die te weinig of geen  belasting betalen over de gemaakte winsten. Geldspeculanten die van lucht dividend willen maken en daar ook geen belasting over willen betalen. Erflaters  waarvan het geld in de familie moet blijven. Vliegmaatschappijen die geen accijns hoeven te betalen. Boeren die van subsidie moeten leven en zich in de schulden steken om toch maar een minimum inkomen te vergaren met steeds meer vee.

Buitenlandse investeerders die hele continenten woningen opkopen. Vakantiewoningen die maar niet toegankelijk worden voor permanente bewoning. Woningbouwcoöperaties die maar niet kunnen bouwen. Nederland als een van de grootste belastingparadijzen. Kinderen die geen verjaardag kunnen vieren of op vakantie kunnen gaan. Supermarktketens die boeren op een minimuminkomen houden. Kledingzaken die dankzij kinderarbeid hoge winsten boeken.

Sociaal werkers die veel uren steken in schuldhulpverlening. Mensen die hun huis kwijtraken vanwege ontslag en verlies inkomsten. Mensen die gek worden van de uitkeringsinstanties met hun domme regels. Kleine zelfstandigen die eigenlijk best iemand in hun bedrijf zouden willen maar dat niet kunnen veroorloven. Mensen aan de rand van de afgrond die dan toch maar springen, al dan niet voor een trein.

ZO kan ik nog wel even doorgaan (meer voorbeelden gewenst)

Dat alles kan toch anders. Een basisinkomen voor iedereen van minimaal het bedrag dat geldt voor de armoedegrens, dat is 60% van het mediane inkomen[1] . Waar het geld vandaan komt zal me eigenlijke een worst wezen[2], wat ik bovenaan heb genoemd, gaat op de lange termijn meer geld kosten.